Strona główna  /  Ciąża i badania  /  Czopki na wywołanie porodu – kiedy są stosowane i jak działają?

Czopki na wywołanie porodu – kiedy są stosowane i jak działają?

Sterylne wyposażenie medyczne na szpitalnym stoliku w jasnej, spokojnej sali porodowej.

„Czopki na wywołanie porodu” to potoczne określenie dopochwowych preparatów z prostaglandynami, najczęściej PGE2. Nie są to dostępne bez recepty środki do stosowania w domu. Podaje się je wyłącznie w szpitalu, po kwalifikacji lekarskiej i z monitorowaniem matki oraz płodu, zwykle za pomocą KTG.

Czym są czopki na wywołanie porodu?

W położnictwie nie funkcjonują „czopki na poród” jako apteczny preparat do samodzielnego użycia. To określenie może odnosić się do leków zawierających prostaglandyny, stosowanych w postaci żelu lub tabletek dopochwowych. Ich zadaniem jest przygotowanie szyjki macicy do porodu, a w niektórych przypadkach także pobudzenie czynności skurczowej.

O zastosowaniu leku decyduje lekarz po ocenie wieku ciążowego, stanu matki i dziecka, dojrzałości szyjki macicy oraz ewentualnych przeciwwskazań. Prostaglandyny nie są przeznaczone do przyjmowania poza oddziałem położniczym.

Jak działają prostaglandyny i kiedy się je stosuje?

Prostaglandyna E2, czyli dinoproston, wpływa na tkanki szyjki macicy. Zwiększa aktywność procesów związanych z przebudową kolagenu, powoduje jej rozmiękczenie i ułatwia skracanie oraz rozwieranie. Może też nasilać skurcze mięśnia macicy. Ten etap przygotowania określa się jako dojrzewanie szyjki macicy lub preindukcję.

Indukcję rozważa się wtedy, gdy zakończenie ciąży może przynieść matce lub dziecku więcej korzyści niż dalsze oczekiwanie na samoistny poród. Do sytuacji, w których lekarz może ją brać pod uwagę, należą między innymi:

  • ciąża przenoszona, zwłaszcza po przekroczeniu terminu ustalonego dla bezpiecznego oczekiwania,
  • cukrzyca, nadciśnienie tętnicze lub preeklampsja,
  • przedwczesne odpływanie płynu owodniowego,
  • nieprawidłowe wyniki badań sugerujące pogorszenie dobrostanu płodu.

Lista wskazań nie oznacza automatycznej konieczności podania prostaglandyn. Lekarz bierze pod uwagę między innymi skalę Bishopa, położenie płodu, stan łożyska, ciągłość błon płodowych i wyniki KTG. W zależności od sytuacji alternatywą może być między innymi cewnik Foleya, oksytocyna lub amniotomia.

Jak wygląda podanie preparatu w szpitalu?

Przed zastosowaniem prostaglandyny personel ocenia stan ciężarnej, szyjkę macicy i czynność serca płodu. Preparat dobiera się zgodnie z procedurą obowiązującą w danym oddziale. Typowy przebieg obejmuje:

  1. kwalifikację do indukcji i omówienie wskazań oraz możliwych powikłań,
  2. badanie położnicze i ocenę dojrzałości szyjki macicy,
  3. podanie żelu lub tabletki dopochwowej przez personel medyczny,
  4. obserwację skurczów macicy i czynności serca płodu za pomocą KTG,
  5. ponowną ocenę postępu porodu oraz decyzję o dalszym postępowaniu.

Czas obserwacji i sposób monitorowania zależą od zastosowanego preparatu oraz sytuacji klinicznej. Oksytocyny nie łączy się z prostaglandynami bez zachowania wymaganego odstępu i ponownej oceny stanu pacjentki. Dokładne zasady wynikają z charakterystyki konkretnego leku i procedur oddziału.

Jakie są ryzyka?

Najważniejszym powikłaniem jest hiperstymulacja macicy, czyli zbyt częste, zbyt silne lub przedłużające się skurcze. Może ona zaburzać przepływ krwi przez łożysko i czynność serca płodu, dlatego zapis KTG ma znaczenie dla szybkiego wykrycia problemu. Możliwe są także nudności, wymioty, biegunka, gorączka i ból.

Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują przedwczesne oddzielenie łożyska oraz pęknięcie macicy. Z tego powodu prostaglandyny są przeciwwskazane lub wymagają szczególnej ostrożności między innymi u kobiet po wcześniejszej operacji macicy, w tym po cięciu cesarskim. Znaczenie mają także nieprawidłowe położenie płodu, łożysko przodujące, zagrożenie płodu, niewspółmierność porodowa i inne stany, w których bezpieczniejsze może być cesarskie cięcie.

Nie wolno próbować zastępować szpitalnej indukcji preparatami kupionymi w aptece ani stosować leków pozostałych po wcześniejszym leczeniu. Samodzielne wywoływanie skurczów może opóźnić uzyskanie pomocy i zagrozić matce oraz dziecku.

Czy czopki glicerynowe wywołują poród?

Czopki glicerynowe działają miejscowo w odbytnicy i mają działanie przeczyszczające. Nie zawierają prostaglandyn stosowanych do dojrzewania szyjki macicy i nie są metodą indukcji porodu.

Cecha Preparaty z prostaglandynami Czopki glicerynowe
Przeznaczenie Szpitalna preindukcja lub indukcja porodu Ułatwienie wypróżnienia
Działanie Wpływ na szyjkę macicy i czynność macicy Działanie przeczyszczające w jelicie
Sposób użycia Podanie przez personel po kwalifikacji lekarskiej i monitorowaniu Preparat dostępny do stosowania zgodnie z ulotką, ale nie jako metoda wywoływania porodu

Podobne zastrzeżenie dotyczy oleju rycynowego, naparów ziołowych i innych domowych sposobów. Działanie przeczyszczające nie oznacza działania na szyjkę macicy, a biegunka, odwodnienie lub złe samopoczucie nie są bezpiecznym sposobem rozpoczynania porodu. O potrzebie indukcji i wyborze metody powinien zdecydować lekarz prowadzący lub zespół położniczy.

Termin „czopki na wywołanie porodu” może więc wprowadzać w błąd. Chodzi najczęściej o szpitalne preparaty prostaglandynowe, a nie o środek do samodzielnego zastosowania. Ich użycie wymaga oceny wskazań, przeciwwskazań i ciągłej kontroli bezpieczeństwa matki oraz dziecka.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.

Redakcja kobietymedycyny.pl

Tworzą nas autorki, dla których zdrowie kobiet jest sprawą szczególnie bliską. Piszemy o ginekologii, ciąży, profilaktyce i diecie, opierając się na aktualnej wiedzy medycznej i zaleceniach specjalistów. Naszą misją jest zachęcanie do regularnych badań i świadomej troski o siebie.

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?